“మెయిల్” తో నా తిప్పలు

నేను U.S వచ్చిన కొత్తలో అపార్ట్మెంట్ అద్దెకు తీసుకొన్నపుడు ఇంటి తాళాలతో పాటుగా తళతళలాడే ఒక ఇత్తడి తాళంచెవి ని కూడా ఇచ్చారు leasing offce వారు. అది mailbox తాళంచెవి అని, నాకు వచ్చిన టపా అంతా postman ఒక box లో పెట్టి వెళ్ళిపోతాడని, మనం వీలున్న టైంలో వెళ్ళి తెచ్చుకోవచ్చని చెప్పారు. అప్పటికే U.S లో సంవత్సరాలుగా ఉంటూ, లీజు సైన్ చెయించడానికి సహాయంగా వచ్చిన నా స్నేహితులు, “ఇది కూడా తెలియదా అమయకుడా..!!” అన్నట్లు జాలిచూపు విసిరి, U.S లో చాలా confidential documents మెయిల్లో వస్తాయని, అందుకే ఎవరి మెయిల్ వారే తీసుకొనేందుకు వీలుగా ప్రతి అపార్ట్మెంటుకు ఒక mailbox ఉండి, దాని తాళంచెవి ఆ అపార్ట్మెంట్ లో నివసించే వారికి మాత్రమే ఇస్తారని గీతోపదేశం చేసారు.

ఇదంతా నాకు కొత్తగా అనిపించింది. అప్పటివరకు మా ఊళ్ళో postman ఉత్తరాలు చేతికి ఇవ్వడం, కొండొకచో దూరం నించే విసిరి వెళ్ళిపోవడమే తెలుసు. Bangalore లో నేను పనిచేసే రోజుల్లో నేను ఆఫీసు నుంచి వచ్చే టైంకి నా ఇంటి ఓనరే నా టపా చేతపుచ్చుకొని postman లా ఎదురు చూసేవాడు. ఇక నేను చదివిన R.E.C Nagapur లో అయితే postman మా హాస్టల్ వరకూ రావడానికి బద్ధకం వేసి, దారిలో ఎవరో ఒకరి చేతికి హాస్టల్ టపా మొత్తం ఇచ్చేసేవాడు. ఇవ్వన్నీ చూసిన నాకు, అంతా విచిత్రంగా, నా mailbox తాళంచెవిని చూస్తే ముద్దుగా, ముచ్చటగా, అపురూపంగా అనిపించింది.

కొత్తలో mailbox తెరవాలనే సరదాలో, రోజూ పొద్దున్నా, సాయంత్రం, ఒక్కోసారి మెయిల్ రాదని తెలిసినా రాత్రి, నాకు మెయిల్ ఏమైనా వచ్చిందా అని గోతికాడ నక్క లాగా కాచుకు కూర్చునే వాడిని. నేను తెరుస్తానంటే నేనంటూ, నేను, నా భార్య పోటీ పడిన సందర్భాలూ ఉన్నాయి. ఎప్పుడో వచ్చే ఇండియా ఉత్తరాలూ, నెలకోసారి వచ్చే bills తప్పితే చాలామార్లు mailbox బోసిగా వెక్కిరించేది. Mailbox నుండి చేతినిండా మెయిల్స్ తో వెళ్ళేవారిని చూస్తే ఒకింత ఈర్ష్య కూడా కలిగేది.

రాను రాను నా mailbox కూడా నిండటం మొదలు పెట్టింది. మొదటిసారి pizza hut కూపన్లు వచ్చినపుడు ఎగిరి గంతేసి ఏదో సాధించినట్లు కాలర్ ఎగరేసాను. ఇక ఆ తరువాత నుంచి కుప్పలు తెప్పలు గా వేరే వేరే స్టోరుల నుంచి కూపన్లు వచ్చి పదటం, వాటిని వాడుకోవాలనే తాపత్రయం లో క్రెడిట్ కార్డు బిల్లు పేలడం మొదలయ్యింది. అప్పటినించీ కొత్త రకం కష్టాలు వచ్చిపడ్డాయి. ముక్కు మొహం తెలియని క్రెడిట్ కార్డు కంపెనీలన్నీ ఆఫర్లతో ఉక్కిరి బిక్కిరి చేయటం, ఇది చాలదా అన్నట్లు నేను కార్డు వాడిన ప్రతి అడ్డమైన స్టోరు వాడూ, నెలకో, వారానికో ఒక discount booklet పంపడం. “ఈ సేల్ ఈ వారం మాత్రమే..”, “ఇది కొంటే ఇది అప్పనంగా కొట్టేయచ్చు..” అంటూ..!! ఇది కాక, ఏదో share market లో పొడిచేద్దామని, కొత్త account ఓపెన్ చెస్తే free గా ipod, PDA వస్తుందని కక్కుర్తి పడి account open చేసిన ప్రతి స్టాకు బ్రోకరూ investment information అంటూ ఊదరగొట్టటం..   వీటికి తోడు customer satisfaction survey అనీ, research survey అనీ.. రకరకాలు..

ఇన్ని రకాల junk మెయిల్స్ మధ్యన నాకొచ్చే ఒకటి రెండు ముఖ్యమయిన letters, bills కూడా గుర్తు పట్టడంఈ మధ్యన కష్టం అయిపోతోంది. ఈ మెయిల్ని sort చేయలేక, తీసుకొచ్చి కుప్పలా ఇంట్లొ పడేయటం, ఇల్లాలితో చీవాట్లు తినటం పరిపాటి అయిపోయింది. గోరుచుట్టుపై రోకలి పోటా అన్నట్టు ఈ మధ్య కొన్ని bills టైంకి చెల్లించక పోవడం, late fees వాయగొట్టించుకోవడం కూడా జరిగింది. అలాగని పోనీ చెత్త మెయిలంతా trash చేద్దమంటే ఇంటి address నుంచి అంతా confidential అయిపోయే..

ఈ చెత్త మెయిల్ shred చేయటానికి ఈ మధ్య ఒక shredding machine కూడా కొన్నాను. అందులోనూ వెరైటీలు.. అడ్డంగానూ, నిలూవుగాను shred చేసేవి కొన్నయితే, కోలగానూ, జిగ్ జాగ్ గా shred చేసేవి కొన్ని. 5-6 కాగితాలు shred చేసేదొకటైతే, 10-15 కాగితాలు shred చేసేదింకొకటి. వెర్రి వెయ్యి విధాలు అన్నట్టు.. ఇది మాత్రమే కాక, మెయిల్ నీటుగా చింపటానికి ఒక కత్తి, వచ్చిన మెయిల్ని counter top మీద కాక ఒక చోట గుర్తు గా పెట్టుకోవడానికి letter box, ముఖ్యమైన documents భద్ర పరచుకోవడానికి ఒక file rack.. అబ్బో..!! చాలా వదుల్చుకొన్నాను ఈ మెయిల్ గురించి.. ఇది కాక, వారానికో, రెండు వారాలకో ఇంట్లో చెత్తని భరించలేక, ఎంతో విలువైన weekend లో ఒక గంట వెచ్చించి మెయిల్ క్లియరెన్స్ మహోద్యమం.. ఏమిచెప్పమంటారండీ మెయిల్ తో నా తిప్పలు..